راهبرد " دو منهای یک"

          "دو منهای یک یا دو بعلاوه چند؟"

داریوش کریمی

پس از اعلام نامزدی میرحسین موسوی برای انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و در حالیکه هنوز سید محمد خاتمی در صحنه حضور داشت طی یادداشتی حضور همزمان چهره های شاخص اصلاح طلب برای مبارزه با یکدیگر را "خودکشی دسته جمعی " نامیده و خواستار عدم رقابت آنها با یکدیگر شدم. اینک اما سيد محمد خاتمي گزينه حداكثري اصلاح طلبان از صحنه انتخابات كنار كشيده تا به زعم خود راه را برای وحدت اصلاح طلبان و كاهش هزينه هاي آنان براي رسيدن به پیروزی هموار سازد.

 خاتمي در بیانیه انصراف خود ازصحنه انتخابات ابرازامیدواری نموده تا اصلاح طلبان با یک نامزد واحد به صحنه مبارزات پای گذارند و البته امیدوار است همه هواداران او به موسوي تمایل نشان دهند چرا که ظاهرا اقبال عمومی به او بیشاز مهدی کروبی دیگر نامزد اصلاح طلبان است.  در اردوگاه اصلاح طلبان اما هنوز راهبردهای متعددی در حال پیگیری است و رایزنی ها برای کسب وحدت کماکان ادامه دارد.  واقعيت اين است كه اگر این جریان به وحدت نظر نرسد و بر سر نامزد واحد توافق نکند نه تنها انصراف خاتمي سودی در پی نداشته که  هزينه هاي بسيار زيادي بر جريان اصلاحات بار خواهد شد. در شرایط فعلی چهار گزینه پیشروی جریان اصلاحات قرار دارد:

1-    وحدت اصلاح طلبان بر روي  گزينه مورد نظر خاتمي يعني مير حسين موسوي و پيروزي كم هزينه ايشان

2-    ورود تعداد بیشتری از اصلاح طلبان و  رقابت آنان با یکدیگر  آنطور كه در انتخابات نهمين دوره اتفاق افتاد

3-    حركت به سوي اصلاحات راديكال و  به جان خريدن هزينه هاي سنگين آن

4-    استمرار وضع موجود  و تلاشبرای پیشگیری از افزایش تعداد نامزدهای اصلاح طلب

اصلاح طلبان در برابر این چهار حالت سه استراتژی را می توانند بر گزینند:

·   استراتژی دو منهای یک: در حال حاضر تنها دو نامزد اصلاح طلب به صحنه رقابت وارد شده اند. تلاش همه جریان اصلاحات و احزاب و گروهها و افراد شاخص آن باید این باشد که یکی ازدو نامزد را وادار به کناره گیری به نفع دیگری نمایند. بدیهی است برای تحقق این هدف دو شرط را یاید مورد توجه داشت اول اینکه یکی از آقایان موسوی و کروبی آمادگی کناره گیری به نفع دیگری را داشته باشند و دوم گزینه ای در صحنه باقی بماند که شانس بیشتری برای کسب پیروزی بر اساس واقعیت پشتوانه مردمی و نظر سنجی های علمی داشته باشد. نتیجه این راهبرد پیروزی احتمالی اصلاح طلبان در دور اول انتخابات خواهد بود.

·   راهبرد وضع موجود: در این حالت هر دو نامزد تا پایان انتخابات در صحنه حضور خواهند داشت و طبعا هر یک بخشی از آرا اصلاح طلبان را به خود اختصاص خواهند داد و در صورتیکه در جریان مقابل نیز رقابتی مشابه شکل بگیرد میتوان به استقبال شکست رفت و احتمالا امیدوار به  دور دوم انتخابات باقی ماند.

·   استراتژی دو بعلاوه چند: در این حالت  نه تنها نامزدهای فعلی از صحنه کنار نخواهند رفت بلکه تعداد بیشتری از  احزاب اصلاح طلب نامزد ریاست جمهوری شده و همانند دوره نهم با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت و شکست تحقیر آمیز دیگری را تجربه خواهند کرد.

با توجه به انتظارات جامعه از رهبران سیاسی و ضرورت پاسخگویی آنها تنها یک استراتژی از سوی مردم قابل قبول خواهد و آنهم راهبردی است که احتمال موفقیت را به حداکثر ممکن افزایش دهد. این انتظار را تنها میتوان با انتخاب راهبرد " دو منهای یک" پاسخ داد. آیا کروبی و موسوی به این راهبرد تن خواهند داد و نامی ماندگار از خود بر جای خواهند گذاشت؟ اندکی صبر باید.